In de huidige maatschappij is werk niet alleen de belangrijkste bron van inkomsten. Het werk bepaalt ook voor een belangrijk deel iemands identiteit en diens sociale contacten. Werkloosheid kan, zeker als het langer duurt, daarom tevens leiden tot sociale isolatie en sociale spanningen. Iemand die werkloos is neemt als het ware niet meer volledig deel aan het sociale leven. Het gevaar bestaat dat de werkloze in een vicieuze cirkel terecht komt. Doordat iemand in een isolement zit zal hij/zij niet actief kunnen solliciteren; andersom zal een werkgever niet in zee gaan met iemand die al een tijd geen werk meer heeft verricht.
Een gevolg hiervan zal kunnen zijn dat iemand door het ontbreken van vaste tijdschema's onregelmatig gaat leven. Het eet- en slaapritme veranderd. Dit kan tot gezondheidsproblemen leiden. Daarbij wordt solliciteren dan nog moeilijker.
Naast langdurige werkloosheid komt ook herhaalde werkloosheid voor: in dit geval heeft iemand moeite om een baan te behouden. Er wordt vaak gewisseld van baan waardoor geen goede ervaring opgebouwd wordt en het leven op werkgebied erg onrustig blijft. Dit verschijnsel doet zich met name onder jongeren voor.
Als iemand al een tijd werkloos is en graag weer aan het werk wil wordt er gesproken over re-integreren. Dit betekent letterlijk 'weer laten functioneren'. Iemand gaat samen met de werkloze op zoek naar werk. Daarbij zullen verschillende factoren een rol spelen:
Welke diploma's heeft hij/zij.
Welke werkervaring heeft hij/zij.
Welk werk wil hij/zij graag doen?
Welke andere problemen ondervindt hij/zij?
Welk werkaanbod is er op de arbeidmarkt?
Re-integreren is dus een heel proces. Iemand moet het ook echt willen om succesvol te zijn.
Kenmerken
Iemand die al een tijd werkloos is zal de volgende zaken herkennen:
In eerste instantie was het wel prettig om vrije tijd te hebben terwijl er wel inkomen uit een uitkering was.
Na een tijdje werd het toch vervelend: vrienden en familie werken wel en hebben dus niet veel tijd.
Na elke afgewezen sollicitatie slaat moedeloosheid meer toe.
Op een gegeven moment heeft opstaan geen zin meer: er is niets te doen.
Het dag/nachtritme is gaan veranderen: niet hoeven opstaan betekent ook niet op tijd naar bed te hoeven.
Het resultaat is dat iemand steeds verder weg zakt; thuis op de bank zitten is het resultaat
De uitkeringsinstantie verplicht werkloze te solliciteren; maar welk nut heeft dit als er telkens een afwijzing op volgt?
Uiteindelijk kan een contactpersoon bij de uitkeringsinstantie iemand weten te motiveren om een re-integratietraject te starten.
Wat te doen, ondersteuning
Als je zelf werkloos bent (of iemand van je naasten werkloos is) is het belangrijk om een eerste stap te zetten. Overleg met je uitkeringsinstantie wat je mogelijkheden voor re-integratie zijn. Je kunt daarbij aangeven dat je graag door een coach van Rendiz ondersteund wil worden.